C Onfecto Nvnc Opere, Qvod Tvis Primvm Avspicijs ac voluntate aggressus (summe & adorande Iesu, idem Seruator clementissime) inchoaui, quod tuo demum beneficio ac fauore exegi atque absolui, præter omnem certam opinionem & vires meas: superest itaque pro officio meo, vt animula hæc, ceu pro votiua tabula, gratias, si non quantas debeat (vtinam enim id posset) at quantas queat maximè,, munificentissimæ tuæ persoluat maiestati: quæ tam miserum homuncionem, vel syphar potius hominis, in laboribus tot tantisque istis, qui vel asellum quemuis ἀχθοφόρον possent conficere, tumultuantem, benigno successu ac solatio tam clementer suffulcerit. Quanquam autem de operis difficultate nihil hic causari attinet, quæ vix æstimari a multis poterit: tua tamen non ignorat omnipotens maiestas, huius, qualecunque sit, negotij confectio quibus quanq; non ferendis curis, vigilijs, molestijs constitit: Quibus nullo modo pares futuri essemus, nisi fauentis gratiæ tuæ numen affulsisset ac sese quodam modo admiscuisset operi. Quid ni enim fatear ac tester ingenuè, quod re ipsa experti sumus.

   

Persensimus enim, penéque oculis ipsis conspeximus, singularem excelsæ dexteræ tuæ ἐνεργίαν, non modo in successu negotij pronehendo, sed in vita etiam spiritû inter labores, conseruando. Tui igitur muneris est (clementissime Iesu) quod opus tuis susceptum auspicijs huc vsque prouectum sit. Nos vicissim quod nostri sit officij, gratias clementiæ tuæ, cum nostro priuatim, cum publico quodammodo ecclesiæ tuæ nomine, agimus. Vel hinc enim cernimus quanti causam Martyrum tuorum æstimes, quando eorum illustrando nomini tanta faueas propensione. Quanquam verò si nulla hic extaret eorum recordatio, non possent non omnibus modis esse illustrissimi, quorum sint nomina vitæ tuæ libro inscripta. Et tamen voluit hoc modo tua declarare maiestas, nobis innotescere hominibus, quàm honorificum sit pro tui nominis gloria fortiter dimicātes occumbere, quorum tu vitam à cinere ac rogo sic vindicas, sic causam tueris, sic dignitatem illustras, vt eandem multo cum gloriæ fœnore abs te recipiat clariorē, quam si ipsi nunquam alioqui perdidissent. Habet siquidem peculiare hoc sibi militiæ tuæ ratio, longe a mūdo hoc diuersum, quòd in castris tuis militantes siue viuant, tibi viuant, siue moriantur, multò clarescant a funere fœlicius, quàm si vixissent maximè.

Hæc nimirum (sanctissime domine ac deus noster) iustissimi iudici, tui sunt præludia, ex quo haud difficile æstimare sit, quidnam in altero illo expectaturi sint, quos in hoc ipso seculo, hoc est in suo ipsorū regno, tanta accumules infamia & dedecore. Sed omissis his, ad sanctos tuos redeamus Martyres, quorum nomine, merito à nobis perenne velut sacrificium laudis & gratiarum tuæ debetur, simul & habetur, bonitati. Primum quod in ecclesiæ tuæ causa dimicantibus tam fortem & alacrem spiritum omnibusq; tormentis maiorem aduersus parricidas Papistas subministrasti. Deinde quòd & no-

bis